Co to jest ortoptyka?

Co to jest ortoptyka?

Ortoptyka stanowi część okulistyki i obejmuje badania zaburzeń widzenia obuocznego i ich leczenie za pomocą odpowiednich ćwiczeń.
Do najpoważniejszych zaburzeń widzenia obuocznego należy zez i niedowidzenie. Ćwiczenia ortoptyczne nie zastępują korekcji okularowej ani leczenia operacyjnego, ale są uzupełnieniem leczenia zeza.
Obniżenie parametrów widzenia obuocznego znacznie pogarsza funkcjonowanie aparatu wzrokowego. Oznaki nieefektywnej pracy wzrokowej często są mylone z objawami dysleksji u dzieci albo ją potęgują. Ćwiczenia ortoptyczne skutecznie poprawiają komfort pracy wzrokowej i jej sprawność.

Co to jest widzenie obuoczne?

Widzenie obuoczne to równoczesne postrzeganie wrażeń wzrokowych z obu oczu i złożenie ich w jeden, wysokiej jakości obraz. Dzięki temu procesowi pojawia się widzenie głębi czyli widzenie stereoskopowe. Aby ten proces przebiegał sprawnie wszystkie elementy składowe muszą działać bez zarzutu: układ mięśniowy oka, układ nerwowy, pełna ostrość wzroku. Oczy muszą widzieć jednocześnie i jednakowo ostro obraz umiejscowiony w przestrzeni.
Przeszkodą dla prawidłowego widzenia obuocznego stanowią zezy jawne i ukryte oraz zaburzenia układu konwergencyjno-akomodacyjnego.
Zaburzenia widzenia obuocznego często nie są rozpoznawane, bo w badaniach okulistycznych pacjenci mogą wykazywać się prawidłową ostrością wzroku.

Jakie objawy świadczą o tym, że dziecko wymaga konsultacji ortoptycznej ?

obniżona uwaga wzrokowa, szybkie męczenie się pracą wzrokową,

– szybkie męczenie się przy przepisywaniu z tablicy, nie nadążanie z przepisywaniem z tablicy na lekcji, 

– tarcie oczu,

– mrużenie oczu, 

– łzawienie lub nadmierne mruganie,

– pochylanie głowy do przodu lub na boki, przekrzywianie głowy,

– nienaturalna pozycja ciała przy pracy wzrokowej,

– bóle głowy,

 – rozmazywanie obrazu z daleka lub z bliska lub po dłuższej pracy z bliska,

– uciekanie jednego oka w nienaturalnym kierunku,

-trudności w nauce czytania i pisania, które objawiają się m.in. jako:

  • wolne czytanie,
  • senność podczas czytania,
  • pomijanie linijek,
  • gubienie się, zwłaszcza przy czytaniu od nowej linijki,
  • pomijanie lub powtarzanie wyrazów,
  • mylenie liter i cyfr,
  • używanie palca jako wskaźnika, żeby się nie zgubić,
  • popełnianie błędów podczas przepisywania,
  • nadmierne zmęczenie w wyniku pracy wzrokowej.